" Κάθε τι το οποίον ψηφίζετε υπέρ του εργάτου, δεν είναι παροχή, είν' επιστροφή, είναι μερική πληρωμή απέναντι χρέους ολικού προς αυτόν και όσα και αν παραχωρήσει εις τον εργάτη η Πολιτεία, ποτέ δεν θα κατορθώσει να του επιστρέψει ότι του οφείλει - έως ότου, οργανωμένος και δυνατός, θα πάρει οπίσω το όλον το οποίο του ανήκει." ( Βιβιάνι)

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

Ο αλτρουισμός, το νοιάξιμο… καμιά φορά κάνει θαύματα!

  



Κάποτε ένας Κινέζος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλό του:
«Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;»

Ο δάσκαλος του απάντησε: 
«Πολύ μικρή, ωστόσο έχει μεγάλες συνέπειες. Έλα θα σου δείξω την Κόλαση»…
 
Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων κάθοταν γύρω από.... μια τεράστια χύτρα γεμάτη ρύζι. Όλοι όμως έμοιαζαν απελπιστικά πεινασμένοι. Ο καθένας είχε από ένα παράξενο κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα. Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι που  δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα τους. Η πείνα και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή.
 
Έλα» είπε μετά ο δάσκαλος. «Τώρα θα σε πάω στον Παράδεισο».
 
Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο, υπήρχε η ίδια χύτρα ρυζιού, οι ίδιοι ανθρώπων και τα ίδια περίεργα κουτάλια. Εκεί όμως όλοι έμοιαζαν πραγματικά  ευτυχισμένοι.
 
-«Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί εδώ είναι όλοι ευτυχισμένοι, ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι, την στιγμή που όλα είναι ίδια και πανομοιότυπα;»
 
Ο δάσκαλος χαμογέλασε και απάντησε:
«Εδώ έμαθαν να ταΐζουν ο  ένας τον άλλον...».



πηγη : http://clopyandpaste.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου